Gelmedi. Gelmeyecek demiştim... Öyleyse
hayal kırıklığıma ve yokluğuna yakışır şekilde yeniden düzenleyeceğim akşamı:
Mumlarının ateşini söndürdüm,
Elektrik lambasını yaktım,
Şarabından bir kadeh içtim ve kırdım kadehi,
Kemanların hızlı melodisini değiştirdim
Farsça şarkılarla.
Gelmeyecek demiştim. Şık kravatı çıkaracağım
[Böyle daha rahat ederim]
Mavi bir pijama giyeceğim. İstersem yürüyeceğim yalınayak.
Bağdaş kurarak oturacağım koltuğunda ve unutacağım onu
Unutacağım olmayan her şeyi/
Çekmecelerine geri koydum kutlamamız için hazırladığım eşyaları.
Açtım bütün pencerelerimi ve perdelerimi.
Gecenin karşısında hiç sır kalmadı bedenimde
beklediğim ve yitirdiğimden başka...
Alay ettim onun için havayı temizleme takıntımla
[Gül suyu ve limonla kokulandırmıştım]
Gelmeyecek... Orkide çiçeğini sağ taraftan sola taşıyacağım,
unutkanlığından dolayı onu cezalandırmak için...
Duvar aynasını bir paltoyla örttüm
fotoğrafının ışıltısını görüp... pişman olmamak için/
Dedim ki: Unutacağım eski aşk şiirinden onun için ezberlediklerimi,
Çünkü o bir şiiri dahi hak etmiyor, çalıntı olsa bile...
Ve unuttum, ayaküstü hızlıca bir yemek yedim
Ders kitabından uzak gezegenlerimiz hakkında bir bölüm okudum
Ve bir şiir yazdım onun kötülüğünü unutmak için
Bu şiiri!
Şiir: Mahmûd Dervîş
Tercüme: Emre Özen