Yaptıkların için özür dileme - diyorum
içimden. Diğer kendime diyorum ki:
Görünüyor işte bütün anıların:
Kedinin uyuklamasındaki öğle sıkıntısı/
Horozun ibiği/
Adaçayının kokusu/
Annenin kahvesi/
Hasır ve yastıklar/
Odanın demir kapısı/
Sokrat'ın çevresindeki sinek/
Eflatun'un üstündeki bulut/
Hamase Divanı/
Babanın fotoğrafı/
Ülkeler Sözlüğü/
Shakespeare/
Üç erkek kardeş ve üç kız kardeş,
Çocukluktaki arkadaşların ve meraklılar:
"Bu o mu?" İhtilafa düştü tanıklar:
Belki o, sanki o gibi. Sordum: "O kim?"
Cevap vermediler. Fısıldadım diğerime: "O
sen miydin... ben mi?" Görmezden geldi.
Benim o olduğuma şahitlik etsin diye
yöneldiler anneme... O da hazırlandı
kendi tarzında şarkı söylemeye: Onu doğuran anne benim,
ama rüzgardır onu yetiştiren.
Dedim ki diğerime: Annenden başkasına özür dileme!
Şiir: Mahmûd Dervîş
Tercüme: Emre Özen